America here we come ! Dag 12

Na een onrustige nacht, laat naar bed en na een uurtje weer wakker. Eerst dacht ik door een pikante droom, maar al snel bleek dat de buren zich aan het voortplanten zijn. Gehorige hotels hier zeg. Gelukkig werd het hoogtepunt snel bereikt en kon de rust wederkeren en wij weer in slaap komen. Een beetje op tijd opgestaan, 9 uur is op vakantie voor ons op tijd, en klaar gemaakt voor de dam. Even naar de toilet en dat is geen pretje hier hoor. Je behoefte doen dat gaat nog wel, maar als je gaat doortrekken schrik je jezelf elke keer het apenzuur. Ik denk dat het komt omdat we op de 12e verdieping zitten, dat het water zo snel naar beneden wil. Als je doortrekt en de closetpot, die toch al altijd heel vol staat hier in Amerika, is binnen 1 seconde de hele pot leeg. Bijna als een explosie trekt dat ding zich helemaal leeg. Elke keer weer schrikken.

Het is overigens opvallend hoe alle kamers en badkamers van alle hotels waar we tot nu toe zijn geweest op elkaar lijken. Het zijn echt kopieën van elkaar. Tot op het douchegordijn aan toe lijken ze op elkaar.

We gaan dus naar de Hoover dam, zo’n 40 km verderop. Een dam gemaakt in 1935 om het gedeelte hier te kunnen ontwikkelen en stroom op te wekken. Knap hoe ze zo’n constructie in die tijd hebben kunnen maken. En natuurlijk ook is deze dam weer groter dan die van Lake Powell eerder deze week. Ook hier weer zeer strenge veiligheidsmaatregelen, met af en toe van die rara regeltjes. We hadden in onze rugzak 1 appel en een banaan. Nee die mogen er echt niet in. Je kunt ze snel opeten of in die afvalbak gooien. Ja, maar ze doen niks hoor zeg ik nog, maar grapjes worden hier niet gewaardeerd. Nou we eten ze wel op hoor, we komen uit Nederland.

lasvegas_9

Na de dam bekeken te hebben zijn we maar weer terug gegaan. Onderweg in een sandwich store een lekker broodje gegeten, nou ja broodje. Een SMALL broodje is 9”, zo’n 25 cm lang en dan is er nog medium en large, kun je nagaan. Wel weer een bediening die echt geïnteresseerd in je is en erg vriendelijk. Het broodje is ook erg lekker, dus weer punten voor Amerika. Op de terugweg besluiten we toch maar weer eens de strip op en neer te gaan rijden om nog een paar mooie foto’s in daglicht te kunnen maken.

 

Op de strip is het hartstikke druk, het is dan ook vrijdagmiddag, dus spitstijd. Wel goed om foto’s te maken al dat stilstaan. We kunnen bij bijna alle grote hotels foto’s maken, dus die zal ik hierbij zetten. Vanavond zullen we op de strip gaan lopen om de sfeer dan eens te proeven.

Door de spits zijn we wel vrij laat terug in het hotel. Tot 20:30 blijven we in het hotel. Dan gaan we op weg naar de strip. Te voet de warmte trotserend. Het blijft boven de 35 graden. Ja wat je dan aantreft is weer een nieuwe ervaring. Vol met glitter en glamour gaan we de strip tegemoet. Eigenlijk slurpt de strip je gewoon op. Je loopt met de stroom mensen mee en kijkt je ogen uit. We lopen langs alle grote hotels / casino’s en sommige gaan we naar binnen. Dat is gebruikelijk en men wil dat ook graag omdat je dan je geld kunt uitgeven. We gaan naar Venetian, want daar is Madam Tussauds aanwezig, althans haar beelden. Het is vrij druk en de entree is $25,00 en dat hebben we er niet voor over, dus we gaan door. Het is wel erg mooi om te zien in dit hotel hoe ze Venetië hebben nagebouwd. Je waant je echt even in Venetië. Met echte gondels en gondeliers die zingen. Je zou denken dat alles wat kitscherig overkomt maar dat is het niet. In verschillende hotels zie je mozaïek vloeren liggen die echt heel mooi zijn. Marmeren zuilen en vloeren. Nee kitscherig is het niet. Het oogt chique en dat is het ook. Door naar Hotel Parijs, erg mooi in het donker met al die lichtjes en de eiffeltoren, die toch een respectabele hoogte heeft van denk ik zo’n 150 meter, door naar Ballagio voor nog een fontijnenshow, zelfs twee keer een verschillende show gezien. Ook weer indrukwekkend zoals bijna alles op de strip. Treasure Island hotel is ook waanzinnig met twee piratenschepen in de voortuin die ieder 1,5 uur een show opvoeren met vuurwerk en spektabel (van horen zeggen want we hadden geen zin meer hier op te wachten). Op een gegeven moment heb je het ook wel gezien, maar het blijft een belevenis.

Jeffrey heeft een aantal vrouwen weten te scoren, zoals dat hier heet. In totaal 9 stuks met foto en telefoonnummer ! Knap hoor. Ik ben alleen bang dat wanneer hij ze gaat bellen, hij er dik voor moet betalen. Ik moet het doen met een goed bedoelde flirt in het Casino Cafee van een iets te kleine, iets te oude zeer aardige dame. Nou ja, verschil moet er wezen. Wij houden het op de strip uit tot 23:30 ongeveer en gaan in het restaurant nog wat fruit eten en wat drinken, dat is ons avondeten. Ja je past je aan, aan de cultuur en ook aan het levenspatroon. Om 12 uur zit het restaurant nog stampvol en komen er nog steeds gasten binnen. De dame die ons naar de tafel begeleid, vraagt me mijn naam. In mijn beste Amerikaans zeg ik “Maarten”, OK Matthew let’s go en van nu af aan wordt ik door mijn kinderen Matthew genoemd, lachen met die kinderen.

Terug op de kamer gaan we niet lezen, gamen en BLOGGEN want we zijn moe. Het BLOGGEN is ook niet mogelijk, want de Internet verbinding is weggevallen. Morgen rijden we naar Death Valley. Ik heb geen zin om nog te kijken hoever het is, we zien het morgen wel. Morgen in Death Valley zullen we het wel rechttrekken en twee blogs maken. Ik heb hem wel al geschreven, dus dat zit wel goed.

Nou tot morgen !

lasvegas_10

lasvegas_11

lasvegas_12

Volg op Bloglovin

 

Aantal keer gelezen :316